ชีวิตของคุณเหงา … เป็นเพราะกำลังรอคอยอะไรอยู่หรือเปล่า …? รอคอย … ให้คนอื่นให้ รอคอย … ให้คนอื่นมารัก รอคอย … ให้คนอื่นมาให้ความสำคัญ
ถ้าเราเฝ้าแต่รอคอยอย่างนั้น … มันก็เหงาแน่นอน … ชีวิตที่เหงา เป็นชีวิตที่คิดปรุงแต่ง ขาดความมั่นใจ … ลองเปลี่ยนวิธีคิดดีไหมคะ
เปลี่ยนท่าทีของการใช้ชีวิต ที่จะฝึกรักคนอื่นก่อนบ้าง หยิบยื่นความสุขให้คนอื่นบ้าง … ที่สำคัญ … ระวังจิตของผู้ให้ด้วยนะคะ จิตที่คิดจะให้นั้นเบา จิตที่เอานั้นหนัก
ถ้ามัวแต่รอคอย … ชีวิตของเรา ก็จะหนักอยู่ด้วยความเหงาอย่างนี้ ฝึกที่จะรัก และมีความเบาแห่งจิตในขณะให้ ความสุขที่ได้ให้ก็จะหล่อเลี้ยงชีวิตเรา เราก็เป็นผู้ให้ที่เป็นผู้รับแล้วค่ะ
การที่เราฝึกมีชีวิต อย่างเข้าใจเจ้าตัวเหงา ก็เท่ากับอยู่บนหนทาง แห่งสติปัญญาแล้ว เหงาเป็นอย่างไร …? มันเที่ยงไหม มันคงที่หรือเปล่า มันมาแล้วมันไปไหม และมันมีเหงาของฉันจริงหรือ?
ที่สุดของความเหงาไม่ใช่ของของเรา ลองภาวนากับเจ้าตัวเหงาดู หายใจเข้ารู้ … รู้ทันเจ้าตัวเหงา หายใจออก … ไม่อึดอัดกับเจ้าตัวเหงา ปล่อยความเหงาออกไปจากใจ
ฝึกมีลมหายใจ แห่งสติที่มีความรู้ตัว พร้อมที่จะมีชีวิตที่มีความสุข เป็นอิสระ เพราะรู้ทันเช่นนี้ แล้วให้มีความสุขที่ได้รักคนอื่น อย่างไม่ต้องคอยว่า … … คนคนนั้นจะให้เราคืนหรือไม่ … อย่างไร ชีวิตของผู้ที่มีความสุขที่ได้ให้ … จะไม่หลงอยู่กับเจ้าตัวเหงานานหรอกค่ะ
วันอังคารที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น